Blog

Salkantay Trek

Salkantay Trek

Machu Picchu, 1 van de dingen die ik echt onwijs graag wou zien deze reis. Je kunt hier op meerdere manieren heen, maar ik besloot dat ik sowieso een trektocht wou lopen. De Inca trail is de meest bekende, maar ook veruit de duurste (meer dan 700 euro). Ook moet je deze minstens een half jaar van te voren vastleggen. Een andere bekende trail is de Salkantay Trek. Deze wordt door veel mensen genoemd als de mooiste trail die je kunt doen. Je kunt kiezen uit 4 of 5 dagen, maar ik koos ervoor de Salkantay Trek van 5 dagen te doen. Was het echt zo mooi als verwacht? Of viel het tegen? Mijn verslag van de Salkantay Trek.

Dag 1

Eigenlijk begon de Salkantay Trek al de avond van te voren. We hadden een briefing en ontmoeten zo de groep. Grappig, want het was een groep van 14 man met 5! Nederlanders. Dit verbaasd mij altijd echt enorm. Ik sprak meteen een Zweeds meisje waarmee het goed klikte. We spraken af om een hut te delen deze week. Fijn, want dan weet je meteen een beetje waar je aan toe bent. De echte trek begon de dag erna. We moesten ons om 5 uur in de ochtend verzamelen bij het kantoor om vervolgens 2 uur te rijden richting onze ontbijtplek. Vanaf daar was het nog een uur tot de start van de trail.

Om je reis aangenamer te maken heb ik een aantal links voor je verzameld die je kunt gebruiken bij het boeken van je reis. Wat dacht je bijvoorbeeld van je vliegticket of busticket? Ook kan het fijn zijn om je overnachting al te boeken. Dat kan via Booking, Agoda of Hostelworld. Wil je een auto huren, dan raad ik dat aan bij SunnyCars te doen.

Deze dag zou niet mega lang zijn, maar wel erg vermoeiend. We gingen namelijk richting Humantay Lake en dat ligt op 4200 meter. De klim ernaartoe was echt enorm zwaar en de hoogte hielp niet echt bepaald mee. Echt piepend ging ik naar boven. Gelukkig maakte het meer veel goed, al begon het wel even te regenen. Omdat we hier niet met een dagtrip waren hadden we de tijd en konden zo wachten tot het opklaarde. Daarna was het tijd om naar onze lunchplek te gaan. Dit was tevens ook de plek om te overnachten. Een flink eind naar beneden om dan weer een laatste stijle klim te doen. Natalie had een glazen iglo geboekt en dat betekende dat ik daar ook in mocht overnachten. Hoe gaaf! Vooral omdat het de hele nacht onweerde.

Dag 2

De zwaarste dag van de trail. Ook wel de Gringo Killer genoemd. Nou dat was het ook echt. We begonnen de dag met de hike naar de Salkantay pas. Het hoogste punt uit de Salkantay Trek (4850 m). Dit was een uur of 3 echt flink klimmen en dat op hoogte. Gelukkig vond ik het wel wat beter gaan dan dag 1 en ik kreeg meer mijn ritme te pakken. Op de eerste dag liep ik net iets boven mijn kunnen. Boven op de pas was het prachtig weer en dat betekende ruim de tijd. Steven onze gids pakte zijn Peruaanse fluit erbij en maakte wat traditionele muziek. Ook ging hij met ons mediteren.

Daarna was het tijd voor een flinke afdaling. Eerst richting lunchplek. We mochten ons eigen tempo gaan en ik ging echt als een speer. De volgende arriveerden pas na 25 minuten bij de lunchplek (de andere Nederlanders). De rest pas na 40 minuten. We hadden een stevige lunch en daarna was het tijd voor de laatste 2-3 uur. Ook dit mochten we op ons eigen tempo doen en ik begon weer lekker. Ik had alleen 2 Nederlanders voor mij en verder niemand. Helaas begon de vermoeidheid een beetje op te breken en ging het kaarsje langzaam uit. Toch arriveerde ik als 2de.

Dat was top, want je had hier een paar hutjes met een prachtig uitzicht. Hoe mooi is dat wakker worden met uitzicht op een waterval? Op deze plek was het mogelijk om een warme douche te nemen voor 10 sales, maar het was onduidelijk waar de eigenaresse was. Daarom besloot ik maar in de rij te staan voor de koude. Dit duurde alleen nog langer, dus maar snel voor warm geswitcht. Ook heb ik Wifi gekocht, want mijn moeder had namens mij een afspraak bij de woningbouw vereniging. Ik wou natuurlijk weten hoe dat was afgelopen.

Dag 3

De derde dag van de Salkantay Trek was de makkelijkste. Een uurtje of 3 wandelen over een zandpad die vooral vlak was. Echt fijn na de afgelopen 2 zware dagen. Na een uurtje of 3 was het tijd voor een korte stop om te wachten op ons busje. De gids vroeg of er iemand bovenop wou en dat leek mij wel een heel grappig idee. Dus samen met nog 3 hebben wij boven op een minibusje gezeten over een smalle weg met een diepe afgrond. Super gaaf om te doen. De 3e overnachtingsplek was helaas de minste. We sliepen in tenten en alles was niet heel erg schoon. Na de lunch konden we ervoor kiezen om naar de hotsprings te gaan. Ik word hier meestal niet lekker van, dus besloot heerlijk een uurtje of 2 te gaan slapen.

Dag 4

De vierde dag was er weer eentje die onwijs zwaar was. Ik had niet al te best geslapen, want er waren een paar luidruchtige Nederlanders naast onze tent (niet van onze groep). Daarnaast ging de wekker alweer rond een uur of 5. Top! Deze dag moesten we de eerste 3 uur weer flink klimmen. Gelukkig zitten we niet meer op hoogte, dus ik ging er vanuit dat dit een stuk makkelijker zou gaan. Niet dus! Je liep door de jungle en dat betekende een onwijs hoge luchtvochtigheid. Oftewel shirt drijfnat en ook nu weer moeite met ademhalen.

Gelukig komt overal een einde aan en langzaam ben ik naar boven gekropen. Wat een drama! In Hidroelectrica kregen we vervolgens lunch waarna we nog een uur of 3 moesten lopen. Gelukkig was dit langs de spoorlijn en dus grotendeels vlak. Wel moest ik alles uitmijn dufflebag meenemen. Er was namelijk een landslide geweest en de dufflebags moesten per bus terug. Dit kon een dag duren, maar ik zou meteen de nachtbus pakken.In het begin liep ik prima, ik kon de gids goed volgen, maar op een gegeven moment leek het of die steeds harder ging. De rest van de groep hadden we al na 10 minuten gelost, maar de laatst 10 minunten (na 1,5 uur) kon ik hem ook niet meer volgen. Gelukkig was er nog een stop en daarna nog 25 minunten. Dit stuk was ik gesloopt, dus was blij dat ik er was.

In Aguas Calientes kregen we een hotelkamer met zijn 2en met eigen badkamer. Hoe fijn! Ook mochten we wat van de kaart kiezen. Ook top, want ik kon even geen rijst met groenten meer zien (kregen we 2x per dag). Verder hadden we voldoende tijd om het stadje te verkennen. (duur!)

Dag 5

Daar is die dan eindelijk. De laatste dag en dat betekend: Machu Picchu! De dag ervoor hadden we de dagelijkste briefing en kregen we te horen dat ontbijt 4.10 was. Jezus.. We kregen daarnaast 2 opties. Lopend naar boven (1900 traptredes) of met de bus (12 dollar enkele reis). Vrijwel de hele groep koos voor het lopen. Uiteraard ik ook. Zelf heb ik namelijk de mening dat ik anders deze trek niet helemaal voltooid heb. Rond half 5 moesten we vertrekken en liepen we richting de brug. Deze gaat om 5 uur open en hier worden we tickets gecontroleerd. Daarna was het tijd voor de trappen.

Pfieuw die vielen niet mee. In de jungle oftewel weer mega hoge luchtvochtigheid en gewoon mega veel tredes. Ik probeerde zo langzaam mogelijk te doen om mijn hartslag laag te houden en na 50 minuten kwamen we eindelijk boven aan. Daarna was het tijd om naar binnen te gaan. We konden kiezen; of bij het viewpoint uitleg en zelf verkennen daarna of met z’n alle het circuit doen en tussendoor uitleg. We kozen unaniem voor 1. Tijdens de uitleg zagen we nog niks, maar vrij snel erna trokken alle wolken weg en zagen we Machu Picchu in volle glorie. Hoe gaaf!

Om je reis daarnaast aangenamer te maken vind je op deze en op deze plek twee aanbieders van tours die ik regelmatig gebruik. Als laatste zorg ik er meestal voor dat ik een e-sim regel. Super handig om toch online te blijven. (Bij een aankoop via de links ontvang ik een kleine commissie).

Daarna hadden we flink wat tijd om foto’s te maken en door het circuit te gaan. Wij hadden overigens nummer 1. De bewakers zijn mega streng, dus het gebeurd regelmatig dat je terug gevloten wordt. Zo mag je bijvoorbeeld niet een paar meter naar beneden om daarna terug te lopen. Ik ben`lang boven gebleven om foto’s te maken en ben daarna rustig door het circuit gegaan. Hoe gaaf en bijzonder is deze plek? Daarna was het tijd voor de afdaling naar beneden. Wat tijd in het stadje en vervolgens de trein.

Deze ervaring vergeet ik nooit meer. Ondanks dat het zwaar was en ik flink heb afgezien, was het een bijzondere ervaring. Ik zou iedereen ook zeker aanraden om Machu Picchu eens te bezoeken. Echt een unieke plek!

Wil je verslagen van eerdere trektochten lezen? Je vindt het verslag over de Kungleden hier en over de O trek hier.

Wil je mijn verslagen lezen over mijn trekkingen? Neem dan hier een kijkje:

Post a Comment

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit sed.

Follow us on