Blog

Eygelshoven naar Vaals

DMT: Eygelshoven naar Vaals

De Dutch Mountain Trail is een meerdaagse wandeltocht door het zuiden van Limburg (en delen van België en Duitsland). Deze wandelroute is iets meer dan 100 kilometer lang en wordt meestal in 4 etappes gelopen. Zelf deed ik de andere 3 etappes al eerder, maar de eerste etappe had ik tot nu toe nog niet gedaan. Daar moest verandering in komen, want ondanks dat mensen zeiden dat de etappe van Eygelshoven naar Vaals de minst mooie is, moest ik deze nog wel lopen om de gehele route te hebben gedaan. Deze etappe duurt in totaal een kilometer of 29 en is daarmee ook de langste van de 4. Mijn verslag van de eerste etappe van de Dutch Mountain Trail van Eygelshoven naar Vaals.

Start

De start van de etappe Eygelshoven naar Vaals is bij het station van Eygelshoven. Vanaf het fietspad loop je door een hekje heen om vervolgens meteen de natuur in te duiken. Je kunt deze etappe grofweg in twee delen indelen. Het stuk in Nederland en dat in Duitsland. De eerste paar uur ben je bezig met het Nederlandse stuk. Je loopt hier hemelsbreed niet eens veel kilometers, maar het pad slingert over de kaart en je loopt veel rond in stedelijk gebied. Dit betekend niet dat er geen groen is, maar je loopt echt langs de rand van bijvoorbeeld Kerkrade.

Om je reis aangenamer te maken heb ik een aantal links voor je verzameld die je kunt gebruiken bij het boeken van je reis. Wat dacht je bijvoorbeeld van je vliegticket of busticket? Ook kan het fijn zijn om je overnachting al te boeken. Dat kan via Booking, Agoda of Hostelworld. Wil je een auto huren, dan raad ik dat aan bij SunnyCars te doen.

Vrij snel nadat je met de route bent begonnen begin je in het bos langzaam te klimmen. Het bos is behoorlijk dicht begroeid, dus je ziet eigenlijk niet waar je heen loopt. Dat zie je pas de laatste 100 meter als je op de verharde weg komt en zo naar de top van de Wilhelminaberg loopt. Hier boven heb je een prachtig uitzicht over Landgraaf en de wijde omgeving. Ook sta je hier naast Snowworld en vind je hier de langste trap van Nederland. Mocht je willen dan kun je deze een stuk naar beneden lopen en weer beklimmen, maar dat is niet meegenomen in de route.

Tijdens de afdaling van de eerste berg loop je weer vooral over kleine smalle paadjes door het bos. Dit maakt de DMT zo mooi, het zijn geen standaardpaden en daarom kom je ook weinig mensen tegen. Wij liepen de hele etappe stuivertje wisselend met 3 mannen die de hele route gingen lopen. Maar verder kwamen we echt bijna niemand tegen. Na de afdaling kom je in de buitenwijken van Kerkrade terecht en loop je een stukje langs en door woonwijken. Vervolgens steek je de drukke weg over en loop je door een mooi stukje natuur.

In dit bos bevindt zich ook Gaia Zoo en daar loop je dus helemaal omheen. Hier vind je ook meertjes en bijvoorbeeld kasteel Erenstein. Dit deel is wel echt het drukste deel van de route. Hierna steek je weer een weg over en loop je parallel aan het station van Kerkrade. Het mooie alleen is, dat merk je helemaal niet. Hemelsbreed ligt het station misschien maar 100 meter verderop, maar wij liepen over een mooi rustig paadje door de natuur. Hier vind je ook onder andere de Tempel. Een plek waar af en toe nog muziekoptredens worden gehouden. Vanaf hier verlaat je langzaam de bewoonde wereld en ook Nederland. Je loopt namelijk richting de Duitse grens.

Duitsland

Vanaf de Duitse grens wordt de route wat mij betreft een stuk mooier. Hier kom je weer in een omgeving terecht waar Limburg om bekend staat. De prachtige heuvels en het mooie uitzicht. Bij ons begon het hier helaas ook te regen en dat hield minstens een uur aan. Heel jammer, want het uitzicht hier was echt zeer de moeite waard. De route liep hier wel een stuk over de geasfalteerde weg, maar de omgeving maakte dat helemaal goed. Na een stuk rond te hebben gelopen slaat de route links af de zandpaden op en vanaf hier loop je een flink stuk door de natuur.

De route loopt namelijk eerst een stuk over het zandpad om vervolgens af te slaan een maisveld in. Vanaf hier gaat de route over de weilanden en kom je echt niemand meer tegen. Na ongeveer een half uur door de weilanden gestruind te hebben steek je een drukke doorgaande weg over (grappig, want verderop merkte je hier niks van). Gelukkig stond daar ook een bushokje waar wij even konden schuilen en wat konden eten. Daarna ging de route verder over een lang zandpad die overging op verharde weg.

Hier kom je een paar bijzondere objecten tegen waar deze route ook wel om bekend staat. Je vind hier namelijk allemaal betonnen blokken in de vorm van mini piramides. Blijkbaar zijn deze aangelegd door Duitsland tijdens de oorlog om ervoor te zorgen dat er geen troepen hier langskomen Duitsland in. Bijzonder stukje geschiedenis dus. Na een klein stuk onverhard loop je een beetje zigzaggend tussen de weilanden en loop je onder de doorgaande weg door.

Hier ligt het eraan welke GPS je hebt. Wij liepen naar links, maar de mannen achter ons raakten we kwijt en zagen we opeens weer voor ons lopen. Die hadden hier een stuk afgesneden. Dit stuk vond ik wel het minst van de hele route. Niet omdat het uitzicht niet mooi was, want je had een mooi uitzicht over Bocholtz. Nee het liep gewoon echt niet fijn en je liep een kilometer of 2 op een smal paadje tussen de brandnetels en andere stekende planten. Ook begon het hier weer te regen en we waren echt blij dat we van dit pad af waren. Vanaf hier liep de route een flink stuk verhard door het dorpje Orsbach.

Laatste loodjes

Vlak voor het dorp deden wij nog even een korte pauze om wat te eten, maar toen wij het weer checkten besloten we al vrij snel weer verder te gaan en niet meer ergens te stoppen. De regen zou alleen maar meer worden en op de app was ook onweer voorspeld. Beetje doorlopen dus. Het laatste stuk het is daarom ook minder van meegekregen. Het was er echt prachtig hoor. Je liep telkens door tunnels van struiken en links had je een mooi uitzicht over Vaals. Het was alleen hard aan het regenen en we hadden het wel een beetje gehad. Daarom zijn we hier ook gewoon doorgekacheld.

Op de kaart zag ik wel dat we nog 1 klimmetje hadden, namelijk de Schneeberg. Dit is 1 van de 7 summits van de DMT. En inderdaad het pad liep omhoog en we moesten weer een stukje klimmen. De top kun je alleen niet echt zien, dat zagen we alleen op de GPS. Je loopt namelijk gewoon in het bos en er is geen uitzicht. Ook is het opeens een stukje vlak en daarna daalt het weer af. Tijdens deze afdaling hoorden wij opeens donder, dus we hebben even een paar tandjes extra bijgezet.

Als laatste loop je nog een klein stukje door het weiland (resultaat natte voeten, ze hadden al een uur regen doorstaan, maar nat gras is funest). Om daarna opeens op de doorgaande weg Vaals – Aken te zijn. Hier ergens op deze weg begint etappe 2 en eindigt die van Eygelshoven naar Vaals. Deze etappe hadden we een paar maanden geleden gedaan en konden we dan ook precies aanwijzen. Vanaf hier was het alleen maar rechtuit dwars door Vaals om uiteindelijk de laatste 50 meter nog te rennen om net de bus te halen. Gelukje!

Dat was hem dan, etappe 1 van de Dutch Mountain Trail van Eygelshoven naar Vaals. Mijn laatste etappe, want ik liep al eerder etappe 2 van Vaals naar Gulpen, etappe 3 van Gulpen naar Mheer en etappe 4 van Mheer naar Maastricht. Wat mij betreft was etappe 1 wel de minst mooie etappe. Af en toe zie je wel mooie stukjes en kun je zien wat de andere etappes te bieden hebben. Mocht je met deze etappe beginnen, dan wordt het alleen nog maar mooier!

Openbaar vervoer, parkeren en overnachten

De gehele DMT is goed te bereiken met het openbaar vervoer. Mocht je alle etappes achter elkaar lopen, dan begin je namelijk bij een treinstation en eindig je ook weer bij een station. Goed over nagedacht dus. Mocht je alleen de etappe van Eygelshoven naar Vaals lopen net als ik, dan is dit ook te doen met het ov. Je kunt ervoor kiezen om je auto te parkeren bij het begin of eindpunt en vanaf daar beginnen of eerst doorgaan met het openbaar vervoer. Wij hebben de auto geparkeerd bij het station in Eygelshoven. Hier is een kleine gratis parkeerplaats en de route begint hier nog een 50 meter vandaan. Super handig dus.

Om je reis daarnaast aangenamer te maken vind je op deze en op deze plek twee aanbieders van tours die ik regelmatig gebruik. Als laatste zorg ik er meestal voor dat ik een e-sim regel. Super handig om toch online te blijven. (Bij een aankoop via de links ontvang ik een kleine commissie).

Qua openbaar vervoer liepen wij na het eindpunt door naar het busstation in Vaals en reisden vanaf daar terug naar onze auto. Let erop dat je nog wel even onderweg bent. Je moet ongeveer rekenen op een uur. Je neemt namelijk eerst de bus naar Heerlen en vanaf daar neem je de trein naar Eygelshoven. De bus doet nogal een toeristische route vandaar dat het nog wel even duurt. De kosten waren ongeveer een euro of 8.

Qua overnachten kun je uiteraard ergens in Vaals op een camping gaan staan of een kamer boeken. Vaals is wel heel toeristisch, dus zorg er in het hoogseizoen wel voor dat je ruim op tijd iets boekt. Vind je de etappe te lang, dan kun je ook overnachten op een camping in de buurt van Kerkrade en vanuit daar de volgende dag doorlopen naar Vaals. Ook zijn er best wat mensen die in Lemiers sliepen. Hiervoor moet je een kleine 10 minuten met de bus vanaf Vaals.

Wil je meer artikelen lezen over de Dutch Mountain Trail? Neem dan hier een kijkje:

Post a Comment

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit sed.

Follow us on